Dozorca to dzieło nietypowe w kontekście filmografii Gonzala Suáreza. Adaptacja cudzego tekstu oraz zastosowanie konwencji komediowej o charakterze obyczajowym, wyraźnie odmiennej od dotychczasowej poetyki reżysera, pozwalają na ukazanie codzienności hiszpańskiej prowincji okresu powojennego. Krytyka współczesna premierze określała film mianem westernu w realiach powojennej Hiszpanii. Dwójka głównych bohaterów, grana przez Carmelo Gómeza i Maribel Verdú, kreśli humanistyczny portret przegranych wojny.
Streszczenie: W 1948 roku Ramiro Forteza, były pierwszoligowy bramkarz piłkarski, zarabia na życie, przemierzając wioski. Utrzymuje się z wyzwań rzucanych miejscowym: za kilka monet mogą spróbować strzelić mu rzut karny i pokonać go w bramce. [Baza danych ICAA].