Η χειμερία νάρκη μου, της Νιέβες Ροντρίγκεθ Ροντρίγκεθ

Στοκχόλμη, Σουηδία, κάποια στιγμή μετά τον Οκτώβριο του 2014: η στιγμή που η οικογένεια της Γιαρίνα φεύγει από την πατρίδα της, την Ουκρανία, για να ξεφύγει από τον πόλεμο. Η οικογένεια παρουσιάζεται, μήνες μετά το ταξίδι της, μπροστά σε έναν αξιωματικό που τους κάνει ερωτήσεις σχετικά με την περιπλάνησή τους. Είναι ο υπεύθυνος που θα αποφασίσει αν θα χορηγηθεί άσυλο στην οικογένεια και αν θα μπορέσει να παραμείνει στη Σουηδία. Την ίδια εκείνη ημέρα η Γιαρίνα βυθίζεται σε βαθύ και απελπισμένο ύπνο: είναι το σύνδρομο παραίτησης, από το οποίο πάσχουν πολλά παιδιά μετά από διαδικασίες εξορίας και αναγκαστικού εκτοπισμού. Η Γιαρίνα κοιμάται, ακίνητη, αλλά μέσα από την αφήγησή της μαθαίνουμε όσα συμβαίνουν την περίοδο εκείνη σε όλη την οικογένειά της, η οποία μένει στο πλευρό της και τη φροντίζει: πώς η αδελφή της κάνει οικονομίες για να της αγοράσει ένα μπλε και πορτοκαλί ποδήλατο· τις ελπίδες των γονιών της εν αναμονή της απόφασης για το μέλλον όλης της οικογένειας· την άφιξη του νέου φίλου της αδελφής της που είναι Ρώσος. Θα περάσουν μήνες αναμονής, ενώ η Γιαρίνα κοιμάται… Και άλλα οκτώ χρόνια, ώσπου η Ουκρανία να υποστεί ξανά εισβολή, αυτή τη φορά στις μέρες μας.